Уважаемые читатели! Belintellectuals.eu предлагает вашему вниманию перевод на русский язык известной работы французско-бразильского марксистского философа и социолога Михаэля Леви (Michael Löwy) "Under the star of Romanticism: Walter Benjamin and Herbert Marcuse". Автор перевода — Всеволод Авраменко, студент 3-го курса бакалаврской программы "Визуальные и культурные исследования" Европейского гуманитарного университета.

Вопрос, на который мы попытаемся ответить, наверняка вызовет некоторые недоразумения, связанные, прежде всего, с неопределённым статусом современного искусства как такового. Что такое современное искусство и в чём его суть? Как оно связано со своим временем? Пожалуй, с этого логично было бы начать. Далее мы перейдём к анализу белорусского современного искусства, попробуем разобраться с таким его феноменом, как «партизанщина», и с тем, почему оно остаётся невостребованным у широкой общественности.

В рамках проекта "Студенческие работы" предлагаем Вашему вниманию эссе Виолетты Ермаковой, подготовленное в рамках обучения на магистерской программе "Демократия и гражданское общество" Европейского гуманитарного университета. Работа посвящена проблематике конструирования беларусской идентичности в контексте "пограничья" Восточной Европы.

В рамках проекта "Выпускные работы студентов ЕГУ" представляем Вашему статью выпускницы бакалаврской программы "Медиа и коммуникация: массовые коммуникации и журналистика" Полины Могилиной, подготовленную на основе дипломной работы. Работа посвящена проблеме индустрии звёзд (celebrity culture), которая возникает в белорусском культурном контексте.

Філасофія прадпісана ўмовамі, якія з’яўляюцца тыпамі ісціннасных, ці радавых [ад слова “род”] працэсаў. Гэтыя тыпы - навука (ці, дакладней кажучы, “матэма”), мастацтва (дакладней - “паэма”), палітыка (дакладней - палітыка знутры, палітыка разняволення) і каханне (дакладней - працэс, ў якім ствараецца ісціна дыз’юнкцыі палавых пазіцый).

Філасофія - гэта месца мыслення, дзе выказваецца, што ісціны “маюць месца” [у сэнсе “быць”, “адбывацца”] і што яны сумесна магчымыя.

1. Універсальнае належыць стыхіі мыслення.
   

Мысленнем называюць Суб’ект, паколькі ён ствараецца ў працэсе, праходзячым скрозь татальнасць наяўных ведаў. Ці, як аб гэтым казаў Лакан, у прабоіне ведаў.

Сумежныя заўвагі:
а) Тое, што ўніверсальнае належыць стыхіі мыслення значыць, што нішто ў форме аб’екта, ці аб’ектыўнай заканамернасці не з’яўляецца ўніверсальным. Універсальнае па сутнасці неаб’ектнае.

Данная статья представляет собой фрагмент бакалаврской работы выпускника философского факультета ЕГУ Алексея Кожарского. В конце статьи Вы также можете ознакомиться с рецензией на данную работу к.ф.н., доцента кафедры Истории философии и логики Томского государственного университета Евгения Борисова.

Фрагмент бакалаврской работы посвящён анализу герменевтической и аналитической версий философии языка.

Серыю публікацый бакалаўрскіх і магістарскіх прац выпускнікоў Еўрапейскага гуманітарнага ўніверсітэта мы распачынаем артыкулам "Сацыяльнае канструяванне рэальнасці ў беларускім афіцыйным дыскурсе", падрыхтаваным на аснове магістарскай працы выпускніцы філасофскага факультэта ЕГУ Юнэлі Сальнікавай. Напрыканцы артыкула Вы таксама можаце знайсці спасылку на поўную версію магістарскай працы Юнэлі.

Канструктывізм як напрамак сацыяльнай тэорыі прапануе падыход, пры якім сацыяльная рэальнасць не разглядаецца як дадзенасць і нязменная фактычнасць. На пытанне “Ці ствараецца свет нашай уласнай актыўнасцю?” сацыяльныя канструктывісты адказваюць станоўча.

Проблема истины как одного из ключевых понятий философской семантики принадлежит к ряду приоритетных и наиболее продуктивных направлений исследования в рамках современной философии языка. Этой проблеме каждый год посвящаются сотни монографий, десятки конференций, многочисленные научные дискуссии. Причем интересной особенностью этих дискуссий является то, что в ходе них все чаще и чаще упоминается имя Иммануила Канта – мыслителя, на сотни лет опередившего свое время и во многом определившего лицо современной философии.

Глабалізацыю Шэман трактуе як тэрмін, што быў дадзены сацыяльным, эканамічным і палітычным працэсам, якія, узятыя разам, стварылі характэрныя ўмовы сучаснага існавання. У прыватнасці, глабалізацыя звяртаецца да шляхоў, з дапамогай якіх раней аддаленыя часткі свету сталі звязанымі. Цяпер падзеі ў адной частцы свету непазбежна аказваюць уплыў на геаграфічна аддаленыя тэрыторыі.

Наступная праца мае на мэце параўнаць разьвіцьцё эўдайманістычных ідэй Арыстотэля ў этычнай думцы двух прадстаўнікоў т. зв. “другое схалястыкі” - інтэлектуальнага фэномэна, што паўстаў і разгарнуўся ў Вялікай Літве (Беларусі) цягам XVII стагодзьдзя. Соцыёкультурна Другая схалястыка была зьвязаная з каталіцкай лацінамоўнай сыстэмай адукацыі, у межах каторай вучыліся і выкладалі Лука Залускі і Тэадор Білевіч.